Category: பொது


வானம்

ஓசை எழுப்பியபடி
கடக்கும் பறவையொன்று
வரைந்து செல்கிறது
குருடனுக்கு
அவனுக்கான வானத்தை.

– ப்ரியன்.

மழலையின் பாதங்கள்
முகம் உதைக்கும்
தருணத்தில்
மகாபலி மகாராஜன்
ஆகிறான் தந்தை.

-ப்ரியன்.

நீள கருநாகமாய் நீண்ட சாலையில்
விரையும் வாகன வெளிச்சங்களில்
பட்டுத்தெறிக்கிறது
மழை கொணர்ந்த
குட்டி குட்டி வானவில்

– ப்ரியன்

அடைக்காக்கும் பறவை
கூட்டில்
ஒவ்வொரு ஓட்டினுள்ளும்
அடைந்திருக்கின்றன
ஓர் உயிரும்
கூடவே அதன் உலகும்.

– ப்ரியன்.

தேங்கி சிறு குட்டை ஆகிவிட்டிருக்கிறது
மே மாத ஓடை

தாவி குதிக்கும் வேகத்தில்
ஓடி ஒளிகிறது தலப்பிரட்டை

உடலெங்கும் உள்புகுந்து
உஸ்ணத்தை வெளியேற்றுகிறது
இரவு தந்துவிட்டுபோன குளிர்கொண்டு

கணம் கணமாய்
பொழுது கழிய
போதும் வெளியே வா என்கிறார் தாத்தா

வெளிறி சுருங்கிய
கை கொண்டு
முகம் வடியும் நீரை துடைக்கையில்

எதிரில்
வெக்கைக்காற்றில்
அசைந்தபடி
காலெண்டரில் ஓடுகிறது
நீல நிற ஓடை.

– ப்ரியன்.