Archive for January, 2015


பெருமழை இரவொன்றில்
மயிர் நிறைந்த என்
மார்பில் முகம்புதைத்தபடி
அந்த கேள்வியை நீ கேட்டாய்

இந்த சினேகம்
இந்த யுகத்தில்தான்
உண்டானதென நினைக்கிறாயா என

இருவரையும் தூக்கி
காலபெருவெளியில் தள்ளியது
அந்த கணம்

இன்றுவரை
யுகங்களும் முடிவதாயில்லை
சினேகமும்.

– ப்ரியன்

வானம்

ஓசை எழுப்பியபடி
கடக்கும் பறவையொன்று
வரைந்து செல்கிறது
குருடனுக்கு
அவனுக்கான வானத்தை.

– ப்ரியன்.

மழலையின் பாதங்கள்
முகம் உதைக்கும்
தருணத்தில்
மகாபலி மகாராஜன்
ஆகிறான் தந்தை.

-ப்ரியன்.

நீள கருநாகமாய் நீண்ட சாலையில்
விரையும் வாகன வெளிச்சங்களில்
பட்டுத்தெறிக்கிறது
மழை கொணர்ந்த
குட்டி குட்டி வானவில்

– ப்ரியன்